دا یوه د نظر او تحلیل لیکنه ده.
زما په اند، په بدخشان کې د واخان د ۱۲۱ کیلومتره سړک پرانیستل د افغانستان لپاره یو مهم پرمختیایي ګام دی. دا پروژه له بروغل څخه د چین د پولې تر صفر نقطې غځېږي او په دوو پړاوونو کې د شاوخوا ۳۶۵ میلیونه افغانیو په لګښت بشپړه شوې ده.
د آریانا نیوز د راپور له مخې، په پروژه کې ۶۶ کلورټونه، څلور لوی پلونه او شاوخوا ۳۱۰۰ متره استنادي دیوالونه شامل دي. ځینو نورو راپورونو نږدې ۴۰۰۰ متره یاد کړي، نو دلته د ۳۱۰۰ متره هغه شمېره کارول شوې چې په باوري راپورونو کې روښانه راغلې ده.
د حکومت مرستیال ویاند حمدالله فطرت وویل چې د واخان د اوسېدونکو لس سترې ستونزې د امارت له مشر سره شریکې شوې وې او د حل لپاره یې ګامونه اخیستل شوي دي. هغه مخابرات، تذکرې، روغتیا، ښوونځي او سړکونه د مهمو اړتیاوو په توګه یاد کړل.
د بدخشان والي رحمت الله نجیب ادعا وکړه چې د ولایت هېڅ برخه د حکومت له کنټروله بهر نه ده او امنیت تامین دی. دا د حکومت رسمي دریځ دی او باید همداسې منسوب وپېژندل شي.
زما په نظر، د دې سړک حقیقي اقتصادي ارزښت به هغه وخت څرګند شي چې د منظم تجارت، ګمرک، سرحدي اسانتیاوو، ټولکال لاسرسي او سیمهییزو تړونونو سره وتړل شي. واخان افغانستان له چین سره مستقیمه پوله لري، خو لا دا لاره یو بشپړ فعال چین ـ اروپا سوداګریز دهلېز نه دی.
د کلیو د بیارغونې او پراختیا وزیر عبداللطیف منصور وویل چې په پروژه کې بهرني انجینران او سلاکاران نه وو او کار افغان انجینرانو کړی دی. که دا ماډل د کیفیت او ساتنې له معیارونو سره دوام وکړي، نورو لرو پرتو سیمو ته هم مثال کېدای شي.
— عثمان احمد